Vorið er tími töfra og umbreytinga.
Náttúran kemur úr klakaböndum og köldum raka vetrarins og inn í vorið.
Lífspúlsinn tekur kipp, jörðin fer að hlýna og grænir sprotar teygja sig upp á móti ljósinu.
Náttúran gerir þetta stundum með miklum látum. Eins og erum að sjá þessa dagana. En hún virðist samt sem áður eiga svo auðvelt með þetta Fyrir okkur manneskjurnar er það oft ekki eins áreynslulaust að taka á móti nýjum árstíðum.
Ferðalagið úr vetri yfir í vor getur tekið á.
Oft finnum við fyrir þunga og drunga –
eins og úrillur björn sem kemur hikandi út úr vetrarhýðinu.
Kannski er þetta eitthvað sem þú tengir við…
Að vera þreytt og þung – þrátt fyrir lengri og bjartari daga
Að finna fyrir löngun í breytingar
en eiga erfitt með að koma þér af stað í að framkvæma þær
Líkaminn er að fara úr einum takti yfir í annan.
Og það gerist ekki alltaf mjúklega.
Og eftir miðjan aldur verður líkaminn oft viðkvæmari fyrir þessum breytingum.
Við höfum búið okkur til vetrarkápu – bæði líkamlega og andlega
og á vorin þurfum við smám saman að létta á henni og koma okkur út úr vetrarhýðinu.
Annars getur orkuflæðið orðið þungt eða skrykkjótt
og við fundið fyrir aukinni þreytu, spennu, þyngslum eða farið að fá vorpestir.
Mig langar að bjóða þér á opna vorvinnustofu þar sem við förum dýpra inn í þetta:
Úr vetrardvala í vorgleði
29. apríl kl. 17:15
Þar skoðum við hvernig þú getur stutt líkamann í þessum tímamótum
og hjálpað honum að færa sig mjúklega yfir í nýjan takt.
Þú getur skoðað það nánar hér: Úr vetrardvala í vorgleði
