Af hverju er ég orkulítil þó ég sé að gera mitt besta?

Þetta er algeng spurning…

…hjá konum sem eru að fara í gegnum breytingatímabil. Ekki síst þeim sem eru á – eða hafa lokið breytingaskeiði. Þær lýsa líkamlegum og tilfinningalegum einkennum sem oft virðast sundurlaus og erfitt að ná utan um. Þetta getur verið mjög ruglandi tími.

  • „Ég er þreytt – en á samt erfitt með að slaka á.“
  • „Ég vakna á nóttunni, stundum aftur og aftur á sama tíma. Og hugurinn verður að óviðráðanlegum stormi.“
  • „Orkan dettur niður um þrjúleitið. Þá fer ég að sækja í kaffi eða sykur til að halda mér gangandi.“ 
  • „Ég reyni að borða hollt og hreyfa mig… en orkan mín er svo breytileg. Ég veit aldrei hvernig ég vakna næsta dag.“

En þetta snýst ekki bara um svefn, næringu eða góðan ásetning.
Það snýst um eitthvað dýpra.
Það getur verið ómeðvitað.
En líkaminn þinn veit…

Líkaminn sem brú

Rithöfundurinn Mark Nepo lýsir líkamanum sem brú. Brú á milli innri og ytri veruleika okkar.

Einkenni, óþægindi og verkir segja okkur hvar álagið er mest og hvar brúin þarfnast styrkingar.
Hvar við þurfum að hvíla. Hvar við þurfum að hlusta.
Hverju við þurfum að hlúa að — svo við getum haldið áfram að tengja saman innri og ytri reynslu. 

Streita er merki um að sú orka sem er okkur aðgengileg sé minni en kröfur umhverfisins (ímyndaðar eða raunverulegar). Og minni en þær kröfur sem við gerum til okkar sjálfra.   

Þegar við förum í gegnum breytingaskeið lífsins verðum við að hlúa sérstaklega vel að þessari brú. Líkaminn er ekki að biðja okkur um að hætta að lifa lífinu.
Hann er að biðja okkur um að lifa dýpra. Að hlusta betur.

Nærandi augnablik

Í daglegu lífi þar sem áreitið er stöðugt getur það virst óyfirstíganlegt að finna tíma til að hlúa að sjálfri sér. 
En stundir fyrir þig þurfa ekki að vera langar eða flóknar. Þær þurfa bara að vera meðvitað val.

Fimm mínútna öndunaræfing.
Notaleg stund með tebolla.
Stutt gönguferð.
Að loka augunum í augnablik og anda að þér ferskri norðanáttinni.

Þessi augnablik geta létt á spennu og gefið þér orku og stöðugleika í dagsins önn. Þú færð stundarfjarlægð á verkefnin þín. Á eftir sérðu þau í ferskara ljósi. 

Það að hlúa að sjálfri sér er ekki munaður heldur nauðsyn.
Og þetta á sérstaklega við á breytingaskeiði.

Að safna gæðastundum

Ef þú gefur þér svona stundir reglulega fara þær að safnast upp og hafa smám saman enn dýpri áhrif.

Með því að setja sjálfa þig í fyrsta sæti, þó ekki sé nema í örfáar mínútur í senn, ertu ekki aðeins að styrkja þig og bæta líf þitt heldur líka líf þeirra sem eru þér næstir. Þú verður sáttari, glaðari og meira til staðar fyrir lífið og fólkið í kringum þig. 

Þetta er besta gjöfin sem þú getur gefið sjálfri þér.
Það er þess virði af því þú ert þess virði. 

Ef þú vilt meira

Ef þú ert ný hér — og svefn eða orkuleysi eru áskoranir í þínu lífi — þá hvet ég þig til að skoða þetta fría örnámskeið sem ég bjó til:
Svefntruflanir og hitakóf
Námskeiðið gefur þér aukinn skilning á því hvað er að gerast í líkamanum á breytingaskeiði. Af hverju svefninn truflast og hvernig þú getur byrjað að styðja við sjálfa þig.

Ef þú misstir af síðasta pistli – eða vilt rifja hann upp – þá fjallaði hann um einkenni breytingaskeiðsins í heildrænu ljósi. Þú getur lesið hann hér: Svefn, kvíði og hitakóf í stærra samhengi

Flokkar

Nýjast

Árstíðirnar í líkamanum

Árstíðirnar í líkamanum

Náttúran umbreytist við hver árstíðaskipti Hvalir ferðast langar leiðir, fuglar fljúga heimshorna á milli  til að laga sig að umskiptum árstíðanna. Laufin falla af trjánum.  Hver einasta lífvera gerir breytingar í lífsháttum sínum, dvalarstað og rútínu. Allar lífverur...

Þrjú lítil skref inn í vorið

Þrjú lítil skref inn í vorið

Náttúran speglar svo vel til okkar hvernig við getum tekist á við breytingar. Vorið kemur ekki með áhlaupi. Það vaknar hægt og hljótt. Dagarnir lengjast og birtan vex með hverju kvöldinu. Loftið hlýnar. Lífið vaknar niðri í moldinni og læðist upp á yfirborðið, næstum...

Þegar vorið kallar en veturinn er tregur að gefa eftir

Þegar vorið kallar en veturinn er tregur að gefa eftir

Það var ljúft og frískandi að koma út í birtuna í morgun. Og ég naut þess að finna vorið sem er loksins að vakna allt í kringum okkur. Hundurinn minn hafði sérstakan áhuga á tveimur gæsum sem spígsporuðu um grasið í garði eins nágranna míns. Svo tóku þær flugið með...

Um mig

Ég heiti Guðrún. Jógakennari, rithöfundur, markþjálfi og hómópati.

Ég elska að skrifa. Skrif hjálpa mér að heyra hvísl lífsins í gegn um skarkala heimsins.

Ég styð fólk í að finna jafnvægi í óstöðugum heimi. Að gefa heilsunni rými og hlusta eftir því sem hjartað býður, fram hjá sjálfsgagnrýni og kröfum umhverfisins. Að horfa út, ekki bara um augun í höfðinu heldur líka augu líkamans. Og að skynja töfrana sem búa í Andartakinu.