Í sátt við það sem er

Í jógafræðunum erum við með hugtakið Santosha – sem þýðir ánægja, að gera sér hlutina að góðu.

Iðkun Santosha snýst um að rækta með sér þakklæti og að læra að meta það sem er. Hún gengur út á…

  • Að horfa innan við girðinguna en ekki yfir hana. Að taka eftir hvað gerist innra með þér frekar en að vera upptekin af umhverfinu og viðbrögðum annarra.
  • Að draga úr þeirri venju að sækja í þægindi og það sem þér líkar vel og að forðast það sem þér finnst óþægilegt eða það sem þér líkar illa.
  • Að gefa ekki öðrum vald yfir eigin tilfinningalífi.
  • Að rækta með sér þakklæti.
  • Að næra friðsæla miðju – til dæmis í gegnum hugleiðslu.

Það að velja sátt og hamingju fram yfir sveiflurnar þýðir ekki að við afneitum því hvernig okkur líður. Við getum samt gefið öllum tilfinningum rými hvernig sem þær birtast. Til að halda í friðsældina gætum við þurft að stækka rýmið innra með okkur. Og hafa þannig pláss fyrir að líða ekki vel og vera samt sátt. Að hafa pláss fyrir erfiðu tilfinningarnar og jafnvel þakka fyrir þær og það sem þær eru að kenna okkur.

Ég hef sett mér þetta verkefni að skoða næstu vikurnar. Hvernig ég get búið til rými fyrir meira “Santosha” og notið allra litlu og stóru hlutanna sem lífið færir mér, hvernig sem þeir birtast. Ég býð þér að taka þátt í þessari áskorun með mér. Það væri gaman að heyra frá þér hvernig gengur.

Flokkar

Nýjast

Árstíðirnar í líkamanum

Árstíðirnar í líkamanum

Náttúran umbreytist við hver árstíðaskipti Hvalir ferðast langar leiðir, fuglar fljúga heimshorna á milli  til að laga sig að umskiptum árstíðanna. Laufin falla af trjánum.  Hver einasta lífvera gerir breytingar í lífsháttum sínum, dvalarstað og rútínu. Allar lífverur...

Þrjú lítil skref inn í vorið

Þrjú lítil skref inn í vorið

Náttúran speglar svo vel til okkar hvernig við getum tekist á við breytingar. Vorið kemur ekki með áhlaupi. Það vaknar hægt og hljótt. Dagarnir lengjast og birtan vex með hverju kvöldinu. Loftið hlýnar. Lífið vaknar niðri í moldinni og læðist upp á yfirborðið, næstum...

Þegar vorið kallar en veturinn er tregur að gefa eftir

Þegar vorið kallar en veturinn er tregur að gefa eftir

Það var ljúft og frískandi að koma út í birtuna í morgun. Og ég naut þess að finna vorið sem er loksins að vakna allt í kringum okkur. Hundurinn minn hafði sérstakan áhuga á tveimur gæsum sem spígsporuðu um grasið í garði eins nágranna míns. Svo tóku þær flugið með...

Um mig

Ég heiti Guðrún. Jógakennari, rithöfundur, markþjálfi og hómópati.

Ég elska að skrifa. Skrif hjálpa mér að heyra hvísl lífsins í gegn um skarkala heimsins.

Ég styð fólk í að finna jafnvægi í óstöðugum heimi. Að gefa heilsunni rými og hlusta eftir því sem hjartað býður, fram hjá sjálfsgagnrýni og kröfum umhverfisins. Að horfa út, ekki bara um augun í höfðinu heldur líka augu líkamans. Og að skynja töfrana sem búa í Andartakinu.